Er is altijd wel een klusje aan de boot waarvan je denkt als het klaar is: “Waarom heb ik dit niet eerder gedaan?”

Was dat in een ander jaar het vervangen van de originele  genua lieren door een stel grotere selftailing lieren. Deze lieren (Lewmar 40 ST)  ontdekte Arianne zo goed als nieuw, voor een derde van de originele prijs, op Marktplaats. Nog steeds een serieus bedrag maar de genua trimmen bij harde wind was tot dan best een klus: schoot los halen van kikker, op spanning houden, lierhandel bedienen, weer op de kikker beleggen. En nu: lierhendel erin, paar slagen maken, lierhendel eruit en weer rustig zitten. Vooral als je aan het kruisen was bij harde wind was het eerst altijd van belang om het zeil zo  snel mogelijk te trimmen voordat de volle wind er in zat en het te zwaar werd om verder te trimmen. Nu kan je rustig overstag gaan, de schoot vastzetten op de lier en dan met de lier het laatste stukje trimmen. Ik vraag me nu zelfs wel eens af hoe kregen we het voor elkaar met die oude lieren.

Expansie tankje

Dit jaar was de grootste verbetering een simpel expansietankje voor de hydraulische besturing.  

Waar ik erg aan moest wennen na de aanschaf van de Dartsailer was het stuurwiel binnen. Gewend als ik was aan een helmstok op de vorige schepen vond ik dat stuurwiel lastig. Hoe wist je nu in welke stand je roer staat, ik miste de roerdruk en hoeveel omwentelingen moet je met het stuurwiel maken om het roer te bedienen. Navraag bij andere Dartsailer schippers, en wat uitproberen op een Dartsailer-meeting in Kats, leerde mij dat andere schippers 7 omwentelingen van het stuurwiel voor het roer van boord tot boord heel normaal vonden. Waarbij het bij de Dartelaer ook nog uitmaakte hoe snel je het wiel draaide en of je in 1 keer doordraaide of even stopte. Ik kwam er al wel achter dat bij mij een deel van het probleem was dat de stuurpomp al snel wat lucht mee hapte in de plunjers; omdat er boven in de stuurpomp altijd wat lucht zat. Maar vulde ik het systeem bij via de vuldop op de stuurpomp, dan werkte het wel een tijdje beter maar als het warmer werd, of er klotsten een nacht lang golven tegen het roer, dan lag er weer een plasje olie onder het stuurwiel. De olie liep er dan via het ontluchtingsgaatje van de vuldop uit. Maar de oplossing bleek simpel: luchtgaatje in de vuldop dicht solderen, een Vetus expansievaatje hoog in de stuurconsole plaatsen, aansluiten op de middenaansluiting van de stuurpomp en netjes gevuld met hydraulische olie. En nu is de bediening van het roer veel directer en onafhankelijk van draaisnelheid. Zelfs de Raymarine stuurwiel automaat kan nu rustiger en nauwkeuriger sturen…. en nooit meer dat plasje olie op de vloer van het stuurhuis.